Look Book #44: 2017
Başlığın sebebini hepiniz anlamışsınızdır sanırım. Yılbaşı gecesinin sonundan birkaç fotoğraf. Gecenin başında dudaklarımda ceket elbisemi tamamlayıcı lacivert rujum vardı Nyx'ten. Gece'nin sonunda ruj yerine kaş makarasını yanıma aldığımı fark ettim. İçmeden şarhoş olanlar derneği kulübü başkanı bu şapşallığımı onayladı.
Oysa lacivert dudaklarımla çok daha cool'dum. 1 ay boyunca arayıp tarayıp bulduğum pek sevdiğim ceket elbiseme daha layık hissediyordum kendimi. (Elbise şu an indirimde, link'i ekliyorum.)
Oysa lacivert dudaklarımla çok daha cool'dum. 1 ay boyunca arayıp tarayıp bulduğum pek sevdiğim ceket elbiseme daha layık hissediyordum kendimi. (Elbise şu an indirimde, link'i ekliyorum.)
Gece'nin sonunda işler değişti. Aslında o gecenin sonunda değişen işler bununla sınırlı kalmamıştı. 300 metre ötemizde terör saldırısı ile işler de, olaylar da modlar da değişti. Hayatımız yine biraz daha karanlık oldu. Bazılarının ise kararacak hayatı kalmadı...
Yeni yıla umutlu girme yeni yıl kararları alma gibi saçmalıklardan pek haz eden biri değilimdir oysa ki, mesela geçen sene bir yeni yıl kararı olarak kalori sayımıyla diyet yapayım dedim, 1 ayın sonunda sinir hastası oldum; kalori saymamak için yemek yemeyi bıraktım. Aslında iyiydi de. Neyse, depresyonla ilgili derin ve uzun bir geçmişi olan biri olarak mevsimsel depresyondan da mustarip biri olarak kış aylarını mutlu ve sevinçli geçirmem imkansıza yakın, imkansız olmamasının tek sebebi buna yenilmemek için canla hıraş çalışmam. Bu umut döneminde, umut ya da beklentisi olmayan beni bile biraz daha umut dolu bir başlangıç olmamasına isyan ettirdi olanlar.
Kafam kazan gibi olduğundan yazının sonuç paragrafını maddeler halinde özetliyorum.
Yeni yıla umutlu girme yeni yıl kararları alma gibi saçmalıklardan pek haz eden biri değilimdir oysa ki, mesela geçen sene bir yeni yıl kararı olarak kalori sayımıyla diyet yapayım dedim, 1 ayın sonunda sinir hastası oldum; kalori saymamak için yemek yemeyi bıraktım. Aslında iyiydi de. Neyse, depresyonla ilgili derin ve uzun bir geçmişi olan biri olarak mevsimsel depresyondan da mustarip biri olarak kış aylarını mutlu ve sevinçli geçirmem imkansıza yakın, imkansız olmamasının tek sebebi buna yenilmemek için canla hıraş çalışmam. Bu umut döneminde, umut ya da beklentisi olmayan beni bile biraz daha umut dolu bir başlangıç olmamasına isyan ettirdi olanlar.
Kafam kazan gibi olduğundan yazının sonuç paragrafını maddeler halinde özetliyorum.
1- Hevesle yaptığım kombinim çok güzel bir akşamın anılarına sahip olsa da sonrasında çok korkunç bir gecenin de anılarına eşlik etmek durumunda kaldıklarından yüklemeye bile elim zor gitti.
2- Hemen hemen her sene olduğu gibi bu sene de kış depresyonumla haşır neşir olduğumdan, buralardan uzak kaldım. Genel olarak hiçbir şey yapmak istemiyor ve hiçbir şeyden tat almıyorum. Bir tür ruh gribi. Kişisel hayatıma dahil insanlar bu yazımı okuyorsanız, sesi soluğu çıkmaz ve huysuz şirin gibi davranırsam; beni kendi halime bırakın. Zaten alışmış olmanız lazım.
Mart'ta daha iyi ve daha aktif olmayı umuyorum. Nisan'la beraber manik yanım ortaya çıkacaktır.
Mart'ta daha iyi ve daha aktif olmayı umuyorum. Nisan'la beraber manik yanım ortaya çıkacaktır.
Ayrıca bakın hemen altta, çok ender görünen bir doğa olayı var; ekrana bakıyorum. Daha önce de dediğim gibi ekrana bakmamamın tam olarak sebebi bu. 'Fak yu' diyen tam bir 'Resting Bitch Face'.
Dress Blazer/ Ceket Elbise: Miss Guided (tık tık) | Lace Cami Dress/ Dantel Gecelik Elbise: M&S
Knee Boots/ Çizme: H&M | Clutch: İnci
Choker: H&M (sezon) | Necklace/ Kolye: Atelier Petite Pierres
